Szanowny Panie Ministrze! Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej stanowi w art. 32, iż wszyscy są wobec
Szanowny Panie Ministrze! Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej stanowi w art. 32, iż wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.
Przyjęta w dniu 1 sierpnia 1997 r. uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Karta Praw Osób Niepełnosprawnych stwierdza, że osoby niepełnosprawne mają prawo do niezależnego samodzielnego i aktywnego życia. Oznacza to w szczególności prawo osób niepełnosprawnych do dostępu do dóbr i usług umożliwiających pełne uczestnictwo w życiu publicznym, społecznym, kulturalnym, artystycznym, sportowym oraz rekreacji i turystyce odpowiednio do swych zainteresowań i potrzeb (§ 1 pkt 1 i 10).
Eksperci, we współpracy z Państwową Komisją Wyborczą i Stowarzyszeniem Przyjaciół Integracji, przygotowali projekt wprowadzenia do prawa wyborczego instytucji pełnomocnika dla osób starszych i niepełnosprawnych. Niestety propozycja została odrzucona w toku prac Komisji Ustawodawczej Sejmu RP ubiegłej kadencji. Nie podjęto również żadnej rzeczowej debaty nad innymi procedurami, które mogłyby wychodzić naprzeciw potrzebom wyborców niepełnosprawnych i w podeszłym wieku.
Przedstawiona w projekcie instytucja pełnomocnictwa miała umożliwić wielu osobom starszym i niepełnosprawnym skutecznie uczestniczyć w wyborach. Miało to dotyczyć w szczególności osób, które nie mogą z przyczyn zdrowotnych dotrzeć ze swoich domów do lokali wyborczych.
Instytucja pełnomocnictwa jest obecnie stosowana w systemach wyborczych wielu państw europejskich, m.in. Belgii, Francji, Holandii, Wielkiej Brytanii. W podobnej formie występuje też m.in. w Kanadzie.
Model pełnomocnictwa proponowany w projekcie zakładał oddanie głosu przez pełnomocnika w imieniu wyborcy i zgodnie z jego wolą. Proponowany projekt przewidywał możliwie uproszczony tryb sporządzania aktu pełnomocnictwa i związany z tym formalizm.
W trosce o wyborcę, projekt przewidywał sporządzenie pełnomocnictwa co do zasady w miejscu zamieszkania osoby chorej lub niepełnosprawnej lub w innym wskazanym i dogodnym miejscu.
Na podkreślenie zasługuje fakt, iż wprowadzenie instytucji pełnomocnika nie spowodowałoby znaczących nakładów finansowych, a także nie wpłynęłoby na sposób obliczania głosów i czas ustalania wyników wyborów.
W związku z powyższym zapytuję Pana Ministra:
1. Czy ustanowienie do prawa wyborczego instytucji pełnomocnika jest dobrym rozwiązaniem dla poprawy dostępności ww. środowiska do zagwarantowanego konstytucyjnego prawa wyborczego?
2. Czy według Pana Ministra istnieją inne rozwiązania, aby ułatwić osobom niepełnosprawnym, chorym i starszym prawo do oddania głosu?
Z poważaniem
Poseł Małgorzata Olejnik
Kielce, dnia 25 stycznia 2007 r.