Szanowny Panie Ministrze! Według danych śląskiego NFZ pacjenci z regionu realizują łącznie 350 tys.
Szanowny Panie Ministrze! Według danych śląskiego NFZ pacjenci z regionu realizują łącznie 350 tys. wniosków na wózki inwalidzkie, sprzęt ortopedyczny i materiały rehabilitacyjne.
Obecnie Narodowy Fundusz Zdrowia wymaga, by każdy chory zgłaszał się z wnioskiem o wydanie rzeczonego sprzętu osobiście w biurze funduszu, celem jego potwierdzenia. W przeciwnym razie wniosek taki uznaje się za nieważny, co uniemożliwia realizację zawartego w nim zamówienia.
Na przestrzeni ostatnich dwóch lat Ministerstwo Zdrowia, a za nim NFZ, najpierw odebrało geriatrom prawo do sporządzania stosownego wniosku na sprzęt rehabilitacyjny, przekazując je w ręce lekarzy rodzinnych, a następnie wprowadziło wymóg potwierdzenia go w siedzibie funduszu.
Zgodnie ze słowami pana Jacka Kopocza, rzecznika śląskiego NFZ, wymóg potwierdzania wniosków został wprowadzony, aby ograniczyć domniemane nadużycia. Jako uzasadnienie takiego stanu rzeczy NFZ wskazuje na przypadki wyłudzeń pieniędzy ze strony dostawców na sprzęt, który nie dotarł do osób chorych i niepełnosprawnych.
Piętrzy się zatem przed osobami dotkliwie doświadczonymi przez los coraz to nowe i nieuzasadnione trudności. Problem ten jest tym bardziej bolesny, że dotyczy w znakomitej części osób starszych oraz niejednokrotnie opuszczonych i samotnych. Nie mogą one liczyć na pomoc rodzin, a zdarza się, że i opieka społeczna często działa opieszale.
W przypadku śląska, gdzie komputerowy system rejestracji świadczeń, a zatem i ww. wniosków, zgodnie z zapewnieniami regionalnego NFZ, jest szczelny, centralnie wprowadzona decyzja jawi się jedynie jako nieuzasadniona biurokratyczna przeszkoda, która w żadnym wypadku nie wypływa na ograniczenie liczby wyłudzeń, a jedynie utrudnia życie chorym i niepełnosprawnym oraz ich opiekunom. Jednocześnie odnosi się nieodparte wrażenie, że za przypadki nieuczciwości ze strony handlowców karze się tych, którzy w żadnym razie nie ponoszą za taki stan rzeczy winy, czyli bezbronnych i skazanych na cierpienie pacjentów.
Adekwatnie do postulatów płynących ze strony środowisk medycznych oraz nade wszystko samych chorych i ich bliskich, zwracam się do Pana Ministra z pytaniem: Jakie i kiedy zamierza podjąć kroki zmierzające do rozwiązania tej bolesnej i upokarzającej dla osób niedołężnych i niepełnosprawnych sytuacji?
Z poważaniem
Poseł Józef Berger
Warszawa, dnia 22 marca 2007 r.