Interpelacje Poselskie

   Szanowny Panie Ministrze! Zgodnie z obowiązującymi przepisami policjant nie może zostać powołany na stanowisko komendanta głównego Policji. Dla porównania szefem Sztabu Generalnego zawsze jest oficer, a nie cywil, a komendantem Straży Pożarnej jest oficer pożarnictwa. ˝Ostatnia nowelizacja ustawy policyjnej ograniczyła nasze uprawnienia˝ - mówi przewodniczący Zarządu Głównego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów.

   Związek skierował właśnie do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o stwierdzenie niezgodności z konstytucją niektórych przepisów ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58, z późn. zm.).

   Według konstytucjonalisty, art. 5 ust. 3 ustawy o Policji umożliwiający powołanie cywila na stanowisko komendanta głównego Policji narusza zasadę poprawnej legislacji. Ustawa o Policji wprowadza bowiem dwoistość rozwiązań legislacyjnych regulujących status komendanta. Eksperci zwracają uwagę, że stanowisko komendanta głównego Policji jako kierownika centralnego urzędu administracji rządowej jest określone w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach państwowych (Dz.U. Nr 170, poz. 1217, z późn. zm.). W konsekwencji policjanci niebędący przecież pracownikami służby cywilnej zostali z mocy ustawy wyłączeni z możliwości objęcia niektórych stanowisk.

   Wprawdzie przepisy nie określają wymogów stawianych kandydatowi na takie stanowisko, ale nakazują, aby także szef Policji spełniał warunki stawiane policjantom pod względem wykształcenia, kwalifikacji zawodowych i stażu służby. Takie same wymogi muszą spełniać policjanci powoływani na stanowiska komendantów i inne stanowiska służbowe.

   Równocześnie obie ustawy: o Policji i zasobie kadrowym wykluczają się. Stosowanie przepisów ustawy o zasobie kadrowym czyni niekonstytucyjnymi zapisy ustawy o Policji, które określają zakres delegacji dla ministra właściwego do spraw wewnętrznych, dotyczący kwalifikacji kandydata policjanta na stanowisko komendanta głównego Policji. Natomiast potraktowanie ustawy o Policji jako rozwiązania wyjątkowego w stosunku do ustawy o zasobie kadrowym powoduje niemożność powołania na stanowisko komendanta głównego Policji osoby niebędącej uprzednio policjantem. Związkowcy skarżą także znowelizowany przepis art. 62 ust. 2 ustawy o Policji, który nakazuje policjantowi składanie oświadczenia majątkowego przy nawiązaniu i rozwiązaniu stosunku służbowego, corocznie i na każde żądanie przełożonego. Przy czym uzasadnienie nie podaje jakichkolwiek argumentów przemawiających za zasadnością rozszerzenia zakresu obowiązku składania oświadczenia.

   Nie negując samej celowości tego obowiązku, wskazać należy, że nowy przepis nie konkretyzuje przesłanek, na podstawie których uprawniony przełożony będzie mógł żądać od policjanta złożenia oświadczenia majątkowego.

   Związkowcy kwestionują również obowiązek powiadamiania przełożonego w terminie 14 dni od rozpoczęcia przez współmałżonka lub zstępnego pracy w firmie świadczącej usługi detektywistyczne lub ochrony osób i mienia oraz o objęciu w niej akcji lub udziałów. Policjant ma także zawiadomić przełożonego o fakcie bycia wykonawcą, w rozumieniu prawa zamówień publicznych, usług lub prac na rzecz organów i jednostek nadzorowanych i podległych MSWiA wykonywanych przez małżonka policjanta lub osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Każda taka sytuacja mogąca być związana z konfliktem interesu powinna być rozpatrywana indywidualnie. I chociaż konieczne są przepisy antykorupcyjne, to nie można jednak uznać zaskarżonego przepisu za środek do osiągnięcia założonego przez ustawodawcę celu Dodatkowo związkowcy podkreślają, że obowiązek przekazywania informacji o rodzinie drastycznie ingeruje w sferę prywatności osób trzecich.

   Zgodnie z art. 25a ust. 1 ustawy o Policji funkcjonariusz Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Wywiadu Wojskowego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub Centralnego Biura Antykorupcyjnego może na własną prośbę przenieść się do służby w Policji. Dzięki takiemu zapisowi funkcjonariuszom wymienionych wyżej służb nie trzeba wypłacać odpraw, mają ponadto zachowaną ciągłość służby i gwarancję uzyskanych w niej kwalifikacji. Jednocześnie jednak inne postanowienia tej ustawy ani też przepisy pragmatyczne ustaw regulujących stosunek służbowy innych funkcjonariuszy niż policjanci nie przewidują odwrotnej sytuacji. W praktyce oznacza to brak możliwości przejścia policjanta na własną prośbę do jednej z powyższych formacji.

   Biorąc powyższe pod uwagę, kieruję do pana ministra następujące pytania:

   1. Nowelizacja ustawy o Policji wprowadziła rozwiązania, które mogą ograniczyć korzystanie przez policjantów z możliwości przeniesienia na własną prośbę do innych służb mundurowych. Czy przepis ustawy jest sprzeczny z art. 32 konstytucji, zgodnie z którym wszyscy są wobec prawa równi i mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne?

   2. Czy ustawa o Policji wprowadza dwoistość rozwiązań legislacyjnych regulujących status komendanta?

   3. Jakie są argumenty przemawiające za zasadnością rozszerzenia zakresu obowiązku składania oświadczenia majątkowego?

   Z wyrazami szacunku

   Poseł Sandra Lewandowska

   Warszawa, dnia 24 kwietnia 2007 r.