Szanowny Panie Ministrze! Anestezjologia jest jedną ze specjalności lekarskich, zajmująca się przygotowaniem chorego do
Szanowny Panie Ministrze! Anestezjologia jest jedną ze specjalności lekarskich, zajmująca się przygotowaniem chorego do operacji, przeprowadzaniem i kontrolą znieczulenia. Ponadto do kompetencji anestezjologów należą prowadzenie oddziałów intensywnej terapii, oddziałów ratunkowych, sal wybudzeń oraz prowadzenie terapii przeciwbólowej. Z tego względu usługi anestezjologiczne można uznać za jedne z najważniejszych dla pacjentów.
Anestezjolodzy to lekarze posiadający specjalizację z anestezjologii oraz intensywnych terapii. Otrzymanie tytułu specjalisty anestezjologii i intensywnej terapii wymaga ukończenia uczelni medycznej na wydziale lekarskim, odbycia stażu podyplomowego, uzyskania pozytywnego wyniku Lekarskiego Egzaminu Państwowego oraz odbycia 6-letniego szkolenia w zakresie anestezjologii i intensywnej terapii. Wykonywanie omawianego zawodu wiąże się z koniecznością podejmowania błyskawicznych decyzji, które mogą zaważyć o życiu lub śmierci chorego. Na anestezjologach spoczywa obowiązek rozmowy z rodzinami chorych w krytycznym stanie i informowanie o rokowaniu, śmierci lub potrzebie pobrania narządów. Takie rozmowy zalicza się do najtrudniejszych, jakie w swojej pracy musi przeprowadzać lekarz. Dlatego anestezjologów powinno traktować się w sposób szczególny.
Niestety rząd nie prowadzi polityki proanestozjologicznej. Bezpośrednim skutkiem braku zainteresowania tą grupą zawodową ze strony państwa jest masowa emigracja wybitnych specjalistów do innych krajów Unii Europejskiej. Anestezjologów brakuje w całej Polsce. Nie ma powiatu, który by nie potrzebował takiego specjalisty. Efektem braku konkretnych działań ze strony rządu jest również brak motywacji materialnej oraz pozamaterialnej do specjalizowania się w tym kierunku. Taka sytuacja odbija się negatywnie na pacjentach, którzy korzystają z usług anestezjologicznych. Do pogorszenia się sytuacji opisywanej grupy zawodowej przyczynia się kryzys polityczny utrudniający podjęcie trudnych decyzji w sektorze ochrony zdrowia.
Rozwiązaniem problemu mogłoby być wspieranie powstawania niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej, utworzonych np. na bazie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Udziałowcami byliby anestezjolodzy posiadający równe udziały oraz powołujący zarząd takiej spółki. Wspieranie takiej lub podobnych inicjatyw przez rząd przyczyniłoby się do rozwiązania problemu, co w perspektywie byłoby korzystne dla anestezjologów, ich obecnych pracodawców oraz samych pacjentów. Dla anestezjologów oznaczałoby to wzrost wynagrodzeń bez obciążania tym budżetu państwa, uniezależnienie się od jednego źródła finansowania oraz jednego świadczeniodawcy, racjonalizację kosztów oraz racjonalne gospodarowanie zasobami ludzkimi. Z kolei dla obecnych pracodawców anestezjologów oznaczałoby to rozwiązanie ich problemu w publicznych szpitalach, zmniejszenie kosztów i zapewnienie ciągłości świadczeń anestezjologicznych.
Za prywatyzacją usług anestezjologicznych przemawiają również inne argumenty merytoryczne. Przede wszystkim istnieje realne zagrożenie największej emigracji zarobkowej tej grupy oraz fakt, iż nie generują usług medycznych jako jedyna specjalizacja zawodowa. Sami anestezjolodzy widzą w prywatyzacji świadczonych przez nich usług krok, który może okazać się wystarczający dla rozwiązania ich problemu.
W związku z przedstawionym stanem faktycznym zwracam się z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
1. Czy obecny rząd rozważa pomysł prywatyzacji usług anestezjologicznych?
2. Co Ministerstwo Zdrowia robi w celu zatrzymania fali emigracji anestezjologów do innych państw Unii Europejskiej?
Z poważaniem
Poseł Janusz Palikot
Lublin, dnia 17 kwietnia 2007 r.