Powołane na wstępie przepisy stanowią, że prawo do określonego tam świadczenia pieniężnego posiadają osoby
Powołane na wstępie przepisy stanowią, że prawo do określonego tam świadczenia pieniężnego posiadają osoby z tytułu deportacji do pracy przymusowej. Jednocześnie przepisy te definiują pojęcie represji. Represją w ich rozumieniu jest deportacja (wywiezienie) do pracy przymusowej na okres co najmniej 6 miesięcy z terytorium państwa polskiego na terytorium III Rzeszy i terenów przez nią okupowanych. Zdaniem ustawodawcy, nie każda więc praca przymusowa wykonywana w okresie okupacji uprawnia do przyznania świadczenia pieniężnego, o której mowa w powołanej na wstępie ustawie. To zaś oznacza, iż praca przymusowa, nawet poza miejscem stałego zamieszkania, ale wykonywana przymusowo na terytorium Rzeczypospolitej w granicach sprzed 1 września 1939 r. nie stanowi represji w rozumieniu ustawy.
Z sygnałów, które docierają do mojego biura poselskiego, oraz ze spotkań z wyborcami wnoszę, iż przepis, który tak wąsko zakreśla definicję represji, jest krzywdzący.
Według tej zgodnej opinii przepis ten jakby dzielił robotników wykonujących pracę przymusową na lepszych i gorszych. Przecież w każdym przypadku - czy praca była wykonywana w miejscu zamieszkania, czy w miejscu, do którego nastąpiło deportowanie - jest to praca:
- tego samego rodzaju (przymusowa),
- wykonywana w takich samych warunkach represji i poniżania godności ludzkiej,
- wykonywana na rzecz tego samego podmiotu (okupanta).
W mojej ocenie takie różnicowanie tych osób jest niesłuszne, a także narusza konstytucyjną zasadę równości.
Podnosząc w formie interpelacji to zagadnienie, pozwalam sobie skierować pod adresem pani minister następujące pytania:
1. Czy i jak często takie sygnały docierają do ministerstwa?
2. Jaka jest ocena ministerstwa takich sygnałów różnicująca takich pracowników wykonujących, jednak w warunkach represji, taką pracę przymusową?
3. Czy ministerstwo rozważa zmiany w ustawie w kierunku zgodnym z treścią interpelacji?
Z poważaniem
Poseł Jan Łączny
Koszalin, dnia 3 września 2007 r.