Szanowny Panie Ministrze! Zwracam się do Pana Ministra z interpelacją dotyczącą przeprowadzania w szkołach
Szanowny Panie Ministrze! Zwracam się do Pana Ministra z interpelacją dotyczącą przeprowadzania w szkołach przynajmniej raz dla każdego rocznika specjalnych lekcji z udziałem osób niepełnosprawnych.
W Polsce żyje około 2,4 miliona osób niepełnosprawnych w wieku produkcyjnym, lecz tylko co piąty może znaleźć pracę. Jest to mniej więcej 447 tys. osób. Reszta przeważnie nie widzi dla siebie perspektyw zatrudnienia. Spowodowane jest to nie tyle brakiem umiejętności takich osób, gdyż wielu z nich to świetni i cenni pracownicy, którzy sumiennie wykonują zadania im powierzone, lecz psychiczną niemocą. W Polsce nadal często uważa się osobę niepełnosprawną za kogoś mniej zdolnego. Istnieje nieprawdziwe przekonanie, że nie poradzi sobie ona z określonymi pracami, wymagającymi wysiłku. Współczynnik aktywności zawodowej obywateli wynosi w krajach starej piętnastki Unii Europejskiej ponad 50 procent, natomiast w Polsce tylko 15,7 procent. Jednocześnie nasz kraj przeznacza największy odsetek PKB na wypłatę świadczeń rentowych z wszystkich państw należących do wspólnoty. Jest to 4,2 procent. Są to poważne koszta, które można byłoby spożytkować w inny sposób. Ażeby znieść bariery natury psychologicznej, objawiające się w strachu przed zatrudnieniem i dotyczące zarówno pracodawców, jak i samych niepełnosprawnych pracowników, potrzebne są akcje informacyjne, w których udział bierze państwo. Jedną z takich podjęcia społecznego dialogu na ten temat jest prowadzony ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych projekt ˝Pełnosprawni w pracy˝. Aby jednak takie kampanie mogły powieść się w pełni, niezbędne jest cykliczne ich powtarzanie oraz edukacja w szkołach już od najmłodszych lat.
W związku z powyższym mam następujące pytanie: Czy nie byłoby wskazane przeprowadzanie w szkołach podstawowych i/lub gimnazjach, przynajmniej raz dla każdego rocznika, specjalnych lekcji z udziałem osób niepełnosprawnych? Umożliwiłoby to z jednej strony lepsze ich zrozumienie przez młodzież, a z drugiej pozwoliłoby przełamać bariery natury psychologicznej i dałoby niezbędną praktykę w sposobie kontaktów z innym człowiekiem.
Z wyrazami szacunku
Poseł Tomasz Latos
Warszawa, dnia 7 września 2007 r.