Występuję w imieniu Pana Jana Małolepszego, któremu w dniu 17 listopada 1995 r. skradziono
Występuję w imieniu Pana Jana Małolepszego, któremu w dniu 17 listopada 1995 r. skradziono kwotę 2390 zł. Sprawca kradzieży został skazany prawomocnym wyrokiem w dniu 28 lipca 1998 r. wydanym przez Sąd Rejonowy w Pabianicach. Na mocy wyroku IC 42/99 skazany został zobowiązany do zwrotu skradzionej kwoty wraz z odsetkami.
Podczas prowadzenia postępowania egzekucyjnego KM 1933/07 komornik sądowy złożył oświadczenie, iż dłużnik nie ma stałego zatrudnienia, nie prowadzi własnej działalności gospodarczej i nie pobiera zasiłków. Skazany utrzymuje się jedynie z prac dorywczych. Nie posiada również żadnych środków na rachunkach i kontach bankowych, jak również nie posiada żadnych wartościowych nieruchomości. W związku z tym komornik sądowy osądził, iż nie ma możliwości wyegzekwowania należności.
Skazany wyrokiem IC 42/99 w wyniku popełnienia kolejnych wykroczeń został ponownie osądzony i skazany na karę pozbawienia wolności. Karę odbywał w Zakładzie Karnym w Sieradzu. Podczas pobytu w tymże zakładzie skazany nie wyraził zgody na podjęcie pracy, co spowodowało, iż ściągnięcie wierzytelności powstałych wobec Pana Jana Małolepszego stało się niemożliwe. Pan Małolepszy wystosował pismo do dyrektora Zakładu Karnego w Sieradzu, w którym opisał swoją sprawę, a zarazem zwrócił się z prośbą o zatrudnienie ww. skazanego, aby ten miał możliwość spłacenia należnego długu. W odpowiedzi dyrektor zakładu karnego oświadczył, iż obowiązujące przepisy określają wyraźnie, że tylko skazany, który wyrazi pisemną zgodę na zatrudnienie, może podjąć pracę. W żadnym innym przypadku jest to niemożliwe.
Wobec powyższych okoliczności powstała sytuacja, w której nie można wyegzekwować kary zasądzonej przez polski organ sądowniczy. W zaistniałej sytuacji pokrzywdzony nie ma możliwości dochodzenia swoich praw, ponieważ skazany wyrokiem IC 42/99 jest chroniony lukami prawnymi, jakie powstały w naszym systemie legislacyjnym. W tym przypadku polskie prawo chroni winnego, a nie pokrzywdzonego.
W związku z powyższym proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
1. Czy polskie prawo daje możliwość ściągnięcia długu w przedstawionych wyżej okolicznościach?
2. Czy istnieje możliwość wyegzekwowania nakazu pracy w zakładach karnych wobec skazanych, którzy posiadają długi?
3. Czy istnieje możliwość zmiany prawa, które zmusi skazanego posiadającego dług do zwrotu należności?
4. Czy istnieje możliwość wprowadzenia zmian w prawie polskim, które umożliwiałoby ściągnięcie długu od najbliższych członków rodziny skazanego?
Poseł Andrzej Biernat
Pabianice, dnia 21 sierpnia 2007 r.