Szanowna Pani Minister! Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. pozwala na unieważnienie orzeczeń
Szanowna Pani Minister! Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. pozwala na unieważnienie orzeczeń sądowych, w wyniku których skazywano ludzi za działalność na rzecz niepodległości państwa. Art. 1 ust. 3 tej ustawy ogranicza jednak przesłanki nieważności tych orzeczeń do sytuacji, w których sposób działania osób skazanych nie pozostawał w ˝rażącej dysproporcji˝ do zamierzonego celu (tzn. niepodległości państwa).
Interpretacja tego przepisu przez sądy uniemożliwiała dotąd odmawianie stwierdzenia nieważności stalinowskich wyroków wydanych na żołnierzy antykomunistycznej partyzantki, np. w sytuacji skazania m.in. za wykonywanie wyroków wydawanych przez sądy podziemne. Taki przypadek dotyczy pana Jana Peciaka skazanego w 1953 r. na karę śmierci, zamienioną na 15 lat więzienia. Sąd Apelacyjny w Krakowie utrzymał ten wyrok w mocy 24 czerwca 1992 r. (sygn. akt II AKz 78/92) a prokurator generalny J. Jaskiernia dnia 5 czerwca 1995 r. odmówił wniesienia rewizji nadzwyczajnej (L.dz.RN VI 632/114/95). Takie stanowisko wywołało oburzenie w środowiskach kombatanckich i AK; z interwencją do Sejmu wystąpił m.in. KPN.
W związku z powyższym pytam panią minister:
1. Czy jest pani gotowa zmienić stanowisko prokuratora Jaskierni w sprawie wyroku wydanego na Jana Peciaka?
2. Czy widzi pani minister możliwość zmiany przepisu art. 1 ust. 3 ww. ustawy, a jeśli tak, to czy kierowany przez panią resort jest gotów przygotować do dyskusji roboczy projekt takiej zmiany?
Poseł Jan Rokita
Kraków, dnia 15 grudnia 1997 r.