Na podstawie art. 37n ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. (tj.
Na podstawie art. 37n ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. (tj. DzU z 1997 r. nr 25, poz. 128) w przypadku podjęcia zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej albo osiągania miesięcznie dochodów w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia przez osoby pobierające zasiłek przedemerytalny lub świadczenie przedemerytalne prawo do tych świadczeń ulega zawieszeniu. Zaistnienie ww. okoliczności może powodować również utratę prawa do zasiłku lub świadczenia przedemerytalnego. Powyższy zapis jest bardzo niekorzystny w szczególności dla osób otrzymujących zasiłek przedemerytalny, bowiem wysokość tego zasiłku uzależniona jest od statutu prawnego gminy. W przypadku gmin uznanych za rejony administracyjne zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym oraz gmin, które utraciły ten status - do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym nastąpiła utrata tego statusu - zasiłek przedemerytalny wypłacany jest w wysokości o 40% wyższej niż w gminach, które ww. statusu nie posiadają. Ostatnia weryfikacja gmin w zakresie statusu zagrożenia szczególnie wysokim bezrobociem miała miejsce 1,5 roku temu. Spowodowało to sytuację, iż z dniem 1 stycznia 1998 r. wiele osób utraciło prawo do wyższego zasiłku przedemerytalnego i otrzymuje go od tego dnia w wysokości o 40% mniejszej. Taka sytuacja wystąpiła m.in. w Inowrocławiu oraz okolicznych gminach. Możliwości znalezienia zatrudnienia lub osiągania dodatkowych dochodów w przypadku osób legitymujących się prawem do zasiłku przedemerytalnego są równie trudne w gminach posiadających ww. status, jak i go nie posiadających.
Powyższa regulacja w porównaniu z regulacją dotyczącą świadczeń emerytalnych, a zawartą w ustawie o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, jest krzywdząca dla osób pobierających świadczenia przedemerytalne. Podstawową różnicą pomiędzy osobami pobierającymi ww. świadczenia przedemerytalne a otrzymującymi świadczenia emerytalne jest brak wymaganego wieku do uzyskania uprawnień emerytalnych. Jednakże przepisy prawa są mniej restrykcyjne w stosunku do osób otrzymujących emerytury, gdyż nie każde dodatkowe zatrudnienie emeryta jest podstawą do utraty przez niego świadczenia.
Osoba otrzymująca zasiłek lub świadczenie przedemerytalne ma niewątpliwie mniejsze możliwości znalezienia zatrudnienia na okres, po przepracowaniu którego osiągnie wiek uprawniający do otrzymania świadczenia emerytalnego. Regulacja zawarta w ww. ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu powoduje znaczne ograniczenie możliwości uzyskania dochodu przez osoby otrzymujące zasiłek lub świadczenie przedemerytalne.
Czy rząd mógłby rozważyć możliwość zmiany regulacji prawnych, ustalonych jeszcze przez poprzednią ekipę rządzącą SLD-PSL, w kierunku zrównania uprawnień osób otrzymujących świadczenia przedemerytalne oraz pobierających świadczenia emerytalne?
Poseł Ryszard Brejza
Inowrocław, dnia 29 stycznia 1998 r.