Interpelacje Poselskie

   Wraz z wejściem w życie ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych znacznie został zmieniony zakres uprawnień pracowniczych. W efekcie pracownicy mogą wybierać, oprócz swoich przedstawicieli do rad nadzorczych, także członka zarządu w spółkach zatrudniających średnio rocznie powyżej 500 osób. Co najważniejsze, uprawnienie to zachowują także po sprywatyzowaniu spółki i zbyciu przez skarb państwa większości swoich akcji. Uważam to rozwiązanie za prawidłowe. W wielu krajach Europy udział pracowników we współzarządzaniu firmami jest bowiem nawet znacznie szerszy (np. Niemcy).

   W czasie jaki minął od wejścia w życie ustawy pojawia się jednak coraz częściej nowy problem. Okazuje się, że pracownicy przedsiębiorstw sprywatyzowanych przed wejściem w życie przepisów ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych nie dysponują uprawnieniami analogicznymi do tych, jakie mają zatrudnieni w spółkach prywatyzowanych w oparciu o wymienioną ustawę. W efekcie pracownicy wielu spółek nie mogą wybierać swoich przedstawicieli do rad nadzorczych i członka zarządu tylko dlatego, że ich zakład został sprywatyzowany wcześniej w oparciu o ustawę z lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych. Prowadzi to do ewidentnej nierówności wobec prawa pracowników zatrudnionych w tym samym sektorze (prywatnym) gospodarki. Coraz częściej pracownicy sygnalizują związane z tym uwagi i swoje niezadowolenie w moim biurze poselskim. Z pewnej perspektywy czasowej nasuwa się wniosek wskazujący na niezbędność nowelizacji przepisów.

   W związku z tym chciałbym spytać pana ministra: Jak rząd ocenia przedstawiony problem?

   Czy można liczyć, że rząd, dążąc do zachowania równości uprawnień pracowniczych, wniesie nowelizację ustawy lub, w razie pojawienia się takiej nowelizacji, udzieli jej poparcia? Wydaje się, że obecna sytuacja jest krzywdząca dla pracowników wielu spółek i wymaga zmian prawnych.

   Poseł Władysław Adamski

   Warszawa, dnia 4 lutego 1998 r.