Z podawanych przez prasę informacji wynika, iż minister pracy i polityki socjalnej zamierza wystąpić
Z podawanych przez prasę informacji wynika, iż minister pracy i polityki socjalnej zamierza wystąpić z wnioskiem o nowelizację ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Jest to zatem właściwy moment, aby przedstawić panu ministrowi problem, z jakim wystąpiły do mnie osoby będące mieszkańcami Inowrocławia i okolic, pobierające zasiłki przedemerytalne, i prosić o jego rozwiązanie.
Od 1 stycznia 1998 r. osoby te w miejsce dotychczasowego zasiłku wynoszącego 160% zasiłku podstawowego otrzymują 120% kwoty zasiłku. Decyzje Rejonowego Urzędu Pracy w Inowrocławiu, mimo iż są zgodne z prawem, bowiem w czerwcu 1996 r. rejon Inowrocławia utracił status rejonu zagrożonego szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, wywołują falę niezadowolenia. Zainteresowani domagają się zmiany prawa, które przywróciłoby im zasiłek w wysokości 160% kwoty zasiłku podstawowego lub wprowadziło wcześniejsze emerytury.
Podstawowym argumentem, którego trudno nie podzielić, jest pytanie: Jak żyć i utrzymać rodzinę za tak niewielką kwotę? Osoby te, jak wiadomo, nie mogą podjąć żadnej pracy zarobkowej, nawet w symbolicznym wymiarze. Wiadome jest również, że prawo do zasiłku i świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie spełniającej warunki, by uzyskać status bezrobotnego. Trzeba podkreślić, iż ci świadczeniobiorcy mają staż pracy porównywalny ze stażem osób, które przechodzą na emeryturę, i wyższym od stażu pracy osób pobierających renty z tytułu niezdolności do pracy. Prawo pozwala jednak emerytowi i renciście dorobić do świadczenia, a bezrobotnym otrzymującym zasiłek przedemerytalny - nie. Wywołuje to rozgoryczenie. Podjęcie nawet niskopłatnego zatrudnienia pozwoliłoby tym osobom złagodzić ich trudną sytuację materialną.
Zdaję sobie sprawę, że trudno jest znaleźć rozwiązania satysfakcjonujące wszystkich. Wiem, że Sejm poprzedniej kadencji wprowadził zasiłki przedemerytalne, aby uchronić osoby z długoletnim stażem pracy przed utratą zasiłku po 12 miesiącach, jak było poprzednio. Wprowadził również wyższy ich wymiar od powszechnego zasiłku w zależności od stopy lokalnego bezrobocia. Przyjęte to zostało z zadowoleniem, ale do czasu kiedy zasiłek ten nie uległ obniżeniu.
Dlatego też zwracam się do pana ministra z pytaniem: Czy po przeprowadzeniu analizy tego problemu kierowany przez pana resort zaproponuje rozwiązania bardziej satysfakcjonujące zainteresowanych, a polegające między innymi na: przywróceniu im świadczenia w wysokości 160% zasiłku, przyznaniu prawa do zarobkowania w odpowiedniej relacji do emerytów i rencistów lub prawa do przejścia tych osób na wcześniejsze, nawet niepełne emerytury.
Poseł Anna Bańkowska
Bydgoszcz, dnia 9 lutego 1998 r.